از کوه‌های سربی تا دماوند- اکرم رجبی

«از کوه‌های سربی تا دماوند» رمانی است به قلم اکرم رجبی در ۵۹۸ صفحه در دو مجلد در زمستان ۱۴۰۳ به چاپ رسیده و انتشار یافت. رجبی در این رمان به زندگی خصوصی و خانوادگی و شرایط اجتماعی و احساسات قهرمانان رمان خود پرداخته است. در این رمان، نقش و رفتار حسی و اجتماعی افراد بدون تذکر علنی به نکات مثبت و منفی قهرمانان داستان مورد بررسی قرار گرفته است. نویسنده گرچه بدون توصیف شرایط اجتماعی دوران جنگ ایران و عراق به شرایط زیستی، فرهنگی و تحصیلات افراد \رداخته و بدین ترتیب موقعیت اجتماعی و فرهنگی خانواده و جامعه شهری را توصیف نموده است.

عشق به عنوان یکی از ارکان مهم عاطفی و زیستی در این رمان و در میان طبقاتی از جامعه که به ناچار و یا از روی علاقه به میهن در جبهه جنگ حضور یافته‌اندُ مورد بررسی نویسنده قرار دارد. عشق به خانواده و مادر و عشق به غیر هم‌جنس مورد توجه نویسنده قرار داشته است. گرچه هیچ یک از این افراد گروه‌های اجتماعی مورد نظر نویسنده به خاست‌گاه عاطفی خود دست نمی‌یابنده که در توجیه اجتماعی آن گویای شرایط غیرمعمول زیستی در شرایط اجتماعی آن روزگار کشور است. مادر چشم از جهان فرو می‌بندد، بدون آن‌که تنها فرزندش که در جبه است در کنارش باشد. پدر معتاد به افیون به تنهایی گذران عمر دارد و فرزند پزشگ بدون بهره‌گیری از تخصص وی در زندان نیروهای دشمن به اسارت می‌گذراند.
دختر ایلیاتی که به ستوان فراری از بازداشتگاه دشمن می‌گریزد، دل می‌بندد و در نهایت به دلیل کمک به سرباز دشمن خود و خانواده‌اش به دستور فرمانده نیروی بعثی به مرگ محکوم می‌شوند.

نویسنده عشق را به عنوان سمبلی از ارکان زندگی بشری مورد توجه قرار داده که چگونه اولین و آخرین قربانی هر جنگی در جهان به‌شمار می‌رود. گویا که جنگ‌طلبان نه در دشمنی با آدمیان کشوری دیگر در نزاع و دشمنی باشند، بلکه تنها دشمن در نگاه و نگرش جنگ‌طلبان عشقی است که در هر جامعه‌ای در زیر پوست جامعه جاری و در حرکت است